مرثیه و پاسارگاد!

به دلیل تداوم برنامه شیون و زاری و روضه‌خوانی و عزاداری فدائیان پاسارگاد در ایالات متحد، لازم است به ریشه‌های جنجال و هیاهو بپردازیم! درا ین راستا لازم است به چند نکته اساسی اشاره شود. برنامة احداث پل، سد، جاده، راه آهن و فرودگاه، یا هرچه برای ملت ایران جنبة زیربنائی و اساسی دارد، بدون مجوز استعمارگران امکانپذیر نیست. در وبلاگ «پل پیروزی» و چند وبلاگ دیگر، با استناد به کتاب «امیر کبیر و ایران»، به این امر اشاره شده. بنابراین احداث سد سیوند، با کسب موافقت ایالات متحد، در برنامة عمرانی پهلوی دوم ـ جهت دسترسی اهالی ارسنجان به آب آشامیدنی و فراهم آوردن امکانات لازم جهت توسعه کشاورزی در منطقه ـ قرار گرفته بود. و به همین دلیل نیز در سال 1967، یک کارشناس آمریکائی به نام «جاستین کورتنی»،‌ مطالعات لازم جهت احداث سد فوق را آغاز می‌کند. پس از 5 سال بررسی، در سال 1972، «کورتنی» پیشنهاد می‌کند که یک سیستم با 3 سد ایجاد شود. فاز نخست این عملیات ساختن تونل انحرافی رودخانه پلوار را شامل می‌شد. می‌دانیم که به محض انتخاب جیمی کارتر، روشنفکران کارخانة رجاله‌پروری، به نوشتن نامه‌های سرگشاده پرداخته و خواستار رعایت حقوق بشر شدند! و با آغاز آشوب‌ها که به براندازی 22 براندازی بهمن 1357 انجامید، بجز دسیسه، توطئه و ترور، همة امور در ایران به حال تعلیق در آمده بود. با حضور جیمی کارتر جنایتکار، ترور و ارعاب و آشوب گسترش یافت، و با حاکمیت گورکن‌ها و آغاز جنگ با عراق، شرایط مطابق میل کارخانه رجاله پروری پیش می‌رفت: تخریب، سرکوب، کشتار و چپاول!

روسری و آندولس!

در وبلاگ مورخ 12 آوریل به نقل از فریدون آدمیت در «امیر کبیر و ایران»‌، آورده بودم که:

«تناسب مستقیمی بین بی‌حیثیت بودن و حد پشتیبانی سفارت انگلیس وجود داشت. [...] سفارت انگلیس همیشه کارخانة رجاله پروری بوده است.»
ص. 698

در واقع رجاله پروری سفارت استعمار به امثال میرزا آقاخان نوری محدود نمی‌شد و نشده. رجاله پروری شامل تمامی گروه‌های اجتماعی می‌شود. «مخالف»، «روشنفکر»، «نویسنده»، «هنرمند» و هنرپرورانی که با حمایت‌های «ناخدا کلمب»، آفریده و پرورده می‌شدند. هنوز در بر پاشنة سابق می‌چرخد! با این تفاوت که امروز، ردة نوینی به رجاله‌های دست ساز «ناخدا کلمب» افزوده شده: ائمة جمعه!

«آیه‌های» آمریکائی!

پیشتر در مورد فعالیت‌های فرهنگی ناتو اشاره شد که این سازمان جهت پیشبرد اهداف خود از دو بازوی فرهنگی و نظامی استفاده می‌کند. نتیجة فعالیت‌های نظامی ناتو در ایران، عراق، افغانستان و پاکستان آشکار است: سرکوب، ارعاب و چپاول! فعالیت‌های فرهنگی ناتو در ایران از طریق ساواک صورت می‌گیرد. و به دو طریق: «تکثیر و پخش» آثار هنرمندان، نویسندگان و … و یا «ممنوعیت آثار» در همین راستا! ولی فعالیت اصلی ساواک بر بی‌اعتبار کردن تاریخ کشور ایران متمرکز شده. تاریخی که بر اساس شواهد و مدارک معتبر به رشتة تحریر در آمده، چه تاریخ معاصر، و چه تاریخ ایران باستان! شیوة فعالیت‌های تخریبی ساواک این است که تاریخ را از «تاریخیت» خود تهی می‌کند و آنرا در ترادف با باورها، ‌ سنت، حکایات و خرافات قرار می‌دهد، تا ایرانیان در هویت خود دچار تزلزل شوند. چرا که بر خلاف تبلیغات استعماری ساواک، هویت ملت ایران در ویرانه‌های هخامنشی و ساسانی «دفن» نشده، هویت یک ملت در شناختی است که از تاریخ و فرهنگ خود دارد. و این «شناخت» را سیل، سد و یا فیلم 300، نمی‌تواند تهدید کند. هر چند که استعمار قصد القاء خلاف این امر را داشته باشد.
در کتاب «امیر کبیر و ایران»، فریدون آدمیت می‌نویسد:‌

«نهادهای» ناخداکلمب!

در وبلاگ «جموکراسی» اشاره شد که جبهة «ناخدا کلمب» در منطقه در حال عقب نشینی است. ولی همانطور که می‌دانیم، ویژگی استعمار زالوصفتی آن است، و تا زمانی که به طعمه چسبیده و جان در بدن دارد، به مکیدن خون ادامه می‌دهد. بنابراین حال که جهت جنگ افروزی در ایران نتیجة مطلوب حاصل نشده، «ناخدا کلمب» دوباره به ضعیف‌ترین نقطة منطقه، یعنی لبنان هجوم آورده. و قصد دارد «سمیر جعجع»، متحد اسرائیل و رهبر فالانژها را به عنوان نامزد ریاست جمهوری بر ملت لبنان تحمیل کند. «سمیر جعجع»، نمونة مسیحی «بهزاد نبوی» خودمان است: جنایتکار، فاشیست و مزدور استعمار. در پروندة «سمیر جعجع» خدمات ویژه‌ای از قبیل، به قتل رساندن رشید کرامی نخست وزیر لبنان، بمب‌گذاری و دامن زدن به جنگ داخلی و همکاری با اسرائیل می‌توان یافت. «سمیر جعجع» از نزدیکان ژنرال آعون نیز به شمار می‌رود. ولی «ژنرال»، پس از بازگشت از فرانسه توبه کرده، و گویا با «حزب‌الله» باب دوستی گشوده! در واقع، فرانسه جیره‌خوارانش را در دو گروه متفاوت پراکنده کرده که هر گروه برنده شد، فرانسه بتواند در مزایای پیروزی شریک باشد. ولی اینکه فرانسه بتواند از تلاش‌هایش نتیجه‌ای بگیرد، جای تردید فراوان وجود دارد! چرا که جهت تحقق آرزوهای اعضای ناتو، حمایت کامل ایالات متحد لازم است، و چنین حمایتی در حال حاضر موجود نیست!

جموکراسی!

«جموکراسی»، نظامی است ملهم از جمکرانیسم، که مدعی دموکراسی است! به عبارت دیگر، «جموکراسی» شامل گورکن‌ها است، منهای خامنه‌ای! چون همانطور که می‌دانیم و جیره‌خواران ساواک ادعا می‌کنند، علی خامنه‌ای، به تنهائی مسئول تمامی جنایات 28 سالة گورکن‌ها است و باید برود! چون با رفتن «رهبر فرزانه» همة مشکلات ملت ایران حل خواهد شد. دیگر خانم‌ها می‌توانند الگوی فاطمه را رها کرده «مادونا» را الگوی خود قرار دهند! و به این ترتیب همة مشکلات حل شود! مگر در ایران مشکل دیگری هم داریم؟! بقیة مسائل نیز به روال گذشته ادامه خواهد یافت: افزایش فقر، رونق تجارت مواد مخدر و برده و …! خلاصه باز می‌گردیم به دوران خوش اقتصاد شکوفای «خوشقدم باجی» که در «توپ مرواری» چنین نقل شده:

پارکابی‌ها!

از آنجا که جهت ایجاد هیاهو در مورد سیوند، اربابان گورکن‌ها قوانین فیزیک را زیر و زبر کرده‌اند، تا آب سر بالا برود،‌ همة قورباغه‌ها هم در داخل و خارج به خواندن ابوعطا مشغول‌اند! در رأس آن‌ها رسانه‌های شبه اصلاح‌طلبان که خبر از «جمع آوری» افغان‌ها می‌دهند! تو گوئی افغان‌ها مانند گورکن‌ها زباله‌اند. اگر قرار است «چیزی» در ایران جمع‌آوری شود، تنها گورکن‌ها و شرکاء می‌توانند باشند و بس. اینان که 28 سال است به تقسیم فقر و توحش و تحجر مشغول‌‌اند. تنها کاری هم که قادر به انجامش هستند، در درجة نخست سرکوب زنان و مهاجران افغان است. اینان که ادعا می‌کنند خداوندشان هم «بخشنده» است و هم «مهربان»! بین خودمان بماند، تا به حال شنیده‌اید یک نفر از این شیخ پشم‌الدینی‌ها ـ که عمر پر بارشان صرف تألیف هزاران جلد کتاب در باب آداب ورود به محل تخلیه و جماع با سنگ و چوب و چماق می‌شود، چند کلمه‌ای در مورد میهمان نوازی و مهربانی با مهاجران به زبان آورد؟ نه! و هرگز هم نخواهید شنید. چرا که «مهاجر» در دین اسلام، در شرایط محمد است. محمد وقتی هجرت کرد که زور قتل و غارت نداشت. ولی به محض آنکه قدرت یافت، از «مهاجر» تبدیل شد به «مهاجم»، و چنان الگوئی از «خداوند بخشندة مهربان» ارائه داد که گاوچران‌ها را نیز پسند افتاده! و از آنجا که نوکران همیشه آرزوی شباهت به ارباب در سر می‌پرورانند، گورکن‌ها نیز به یانکی‌ها اقتداء کردند.

سیوند و ابوعطا!

تا سگان را وجوه پیدا نیست
مشفق و مهربان یکدگرند
لقمه ای در میان‌شان انداز
که تهیگاه یکدگر بدرند.

چه خوب شد «نازی عظیما» همکاری با ساواک گورکن‌ها را نپذیرفت، در غیر اینصورت بعضی‌ها ممکن بود فکر کنند ایشان هم در «قیام پرشکوه مردمی»، در اعتراض به آبگیری سد سیوند سهمی و نقشی دارند! هر چند که تخصص خانم عظیما در هنر و معماری نیست و با «منشی‌گری» بهتر آشنایند، ولی خوب گورکن‌ها را چه به این حرف‌ها؟! بله، رادیو فردا که رهبری قیام باشکوه مردمی اخیر را عهده‌دار شده، از تجمع «دانشجویان» و علاقمندان به تاریخ و میراث فرهنگی در اعتراض به آبگیری سد سیوند گزارش می‌دهد. ولی، «بی‌بی‌سی» در این‌ مورد سکوت اختیار کرده، چون همانطور که گفته شد، امور مربوط به ایران باستان را آنگلوساکسون‌های آنسوی آتلانتیک اداره می‌کنند،‌ با برنامه‌های تلویزیونی «فقر فرهنگی» و پخش انواع شایعه و بهره‌برداری از ساده‌لوحی خلق‌الله! از سوی دیگر، سایت رعایای الیزابت دوم، به دلیل رهبری جنجال رسانه‌ای جهت تبدیل آن «دجال معروف» به «رهبر کبیر»، ایجاد نفرت فراوان کرده، و فعلاً سیاست دیگری به کار گرفته، که کارآئی‌هائی به مراتب بیشتر از طبل زدن خواهد داشت! سیاست سکوت!

مزد و ناخداکلمب!

در وبلاگ دیروز اشاره شد که حاکمیت سرسپردة ایران شرایطی ایجاد می‌کند تا ایرانی وقایع تاریخ خود را از نگاه بیگانگان بنگرد. و دلیل جمع‌آوری کتاب‌های فریدون آدمیت نیز همین است. فریدون آدمیت پایه‌گذار تاریخ نگاری در مفهوم مدرن در کشور ایران بود. و اکنون که دسترسی به کتاب‌های فریدون آدمیت امکان پذیر نیست، مشتی سیاست‌پیشه و روزی‌نامه‌نگار غربی برای ملت ایران نقش مورخ ایفا می‌کنند. اینان همه چیز می‌گویند، خاطرات نقل می‌کنند؛ سپس اسناد کشکی و ساختگی هم از یک یا دو منبع ارائه می‌دهند. حال آنکه جهت بررسی وقایع تاریخی بررسی منابع مختلف الزامی است. به طور مثال، به همین دلیل خاطرات جیمی کارتر، کیسینجر و یا محمدرضا پهلوی و خانواده را نمی‌توان سند تاریخی به شمار آورد. به ویژه هنگامی که این خاطرات به زبان فارسی ترجمه می‌شود، و نه تنها از سوی ساواک در محتوای آن‌ها دخل و تصرف صورت می‌گیرد، که با ابتذال مطلوب استعمار نیز منطبق می‌شود.

گریبایدوف و سیوند!

میراث فرهنگی هخامنشیان و تاریخ معاصر همزمان وسیله تهاجم تبلیغاتی آنگلوساکسون‌های دو سوی آتلانتیک شده‌اند. به عبارت دیگر، متخصصین هدایت افکار عمومی، ما ملت را از نظر تاریخی به محاصرة تبلیغاتی در آورده‌اند، و می‌دانیم که اینان از همراهی حاکمیت مزدور ایران نیز برخوردارند.

جنگ «رومانتیک»!

پس از «ظهور» مهدوی کنی و صدور تلویحی فتوای براندازی، جرج بوش و «کاندی‌ رایس» هم ابراز عشق فراوانی به ملت ایران کرده، از فرهنگ و تمدن نیاکان والاتبار ما ستایش فراوان به عمل آورده‌اند! این ابراز عشق، در واقع همان جنجال آبگیری سدسیوند است، که مانند افسونگری فریبنده هر لحظه چهره عوض می‌کند، تا به هدف خود برسد: فریفتن طرف مقابل، یعنی ملت ایران!

در داستان‌های کودکان معمولا هدف جادوگران کشتن و خوردن کودکان ساده لوح و بازیگوشی است که به نصایح بزرگ‌ترها گوش نداده، به مسیر آرزوهای بچگانه خود گام نهاده‌اند. تفاوت جهان قصه‌ها با مورد فریب ملت ایران توسط استعمارگران این است که استعمار ـ که نقش افسونگر را ایفا می‌کند ـ چهره‌ای بس ناخوشایند دارد، و باطنی بس دل‌آزارتر! اگر به چهرة ایالات متحد و شرکاء دقیق شویم، جز فریب و نیرنگ، جنایت و چپاول نمی‌بینیم. هزاران کشته، میلیون‌ها آواره، تردد اشغالگران تا بن‌دندان مسلح، در شهرهای ویران عراق و افغانستان، و بمب‌هائی که همه روزه، فقط مردم بی‌دفاع را هدف قرار می‌دهند. این «جذام» سرمایه‌سالاری است که بر چهرة منطقه چنگ انداخته و همچنان پیش می‌تازد. تنها نتیجة حضور آمریکا و متحدانش در منطقه، نابودی کشاورزی، افزایش تولید مواد مخدر و توسعه تجارت زنان و کودکان بوده. و امروز، رأس هرم همین سرمایه‌سالاری، ایالات متحد، به ملت ایران هم ابراز محبت می‌کند!