«عفو» وارونه!

 

سازمان عفو بین‌الملل یکبار دیگر، به بهانة دفاع از کردها و در واقع برای دفاع از قانون اساسی حکومت اسلامی ایران بیانیه صادر کرده. علامت تعجب هم نمی‌گذاریم! چون نخستین بار نیست که این بیانیه‌های ظاهر‌فریب به بهانة دفاع از حقوق کردها، زنان، دانشجویان و… صادر می‌شود و هدفی جز تأئید قانون اساسی ضدبشری حکومت اسلامی ندارد. آخرین نمونة پروپاگاند در راستای تأئید احکام توحش شیعی مسلکان همین بیانیة سازمان عفو بین‌الملل است که اینبار به بهانة دفاع از حقوق کردها و به ویژه زنان کرد صادر شده! سازمان کذا در بیانیة خود ادعا کرده که، «برخلاف قانون اساسی» حکومت دستاربندان، حقوق کردها نادیده گرفته می‌شود! بله حقوقدانان «سازمان عفو بین‌الملل» به این نتیجه رسیده‌اند که نقض حقوق انسانی در ایران در تخالف با قانون اساسی جمکران قرار دارد! به عبارت دیگر به زعم حقوقدانان زبدة سازمان کذا، قانون اساسی حکومت اسلامی که اصل اساسی آن بر «الهیت» حاکمیت صراحت دارد، از نظر حقوقی در تقابل کامل با حقوق انسانی قرار نمی‌گیرد!

«فرهنگ» و فرعون!

روزنامة گاردین باز هم برای دفاع از تجهیز گورکن‌ها به سلاح هسته‌ای قیام کرده. البته چنین دفاعی در واقع برای حفظ زمینة تنش کاذب بین ایران و اسرائیل صورت می‌پذیرد، چون فقط در چنین شرایطی است که اسرائیل می‌تواند از بازگشت به مرزهای سال 1967 خودداری کرده،‌ به اشغال بخشی از سرزمین‌های فلسطین، سوریه ‌و لبنان ادامه دهد. برای روشن‌تر شدن مطلب کافی‌ است نگاهی داشته باشیم به اظهارات اخیر مقامات اسرائیلی و سران جمکران.

«هنر» سرکوب!

 

رادیو زمانه در چارچوب فعالیت‌های «فرهنگی» مرسوم خود دو «چپ‌الله» را به ما معرفی کرده که بجای هنر متعهد و مکتبی فاشیست‌ها و استالینیست‌ها، «هنر مسلح» را توصیه می‌کنند. هنر مسلح دقیقاً همان هنرکشکی و پروپاگاندیسم است که «در خدمت» ایدئولوژی قرار می‌گیرد. چپ‌الله‌های برگزیدة رادیوزمانه «هنر مسلح» را ابزاری برای «تسخیر» و«آلودگی» موقعیت جهت «گریز» از چنگال «فرهنگ موجود» تعریف کرده‌اند. به عبارت دیگر، هنر از دیدگاه این دو چپ‌الله محترم ابزاری است که عملکردی همانند «بیماری» را دارد، و ایجاد «التهاب» می‌کند. به این می‌گویند هنر والا! بهتر است بدانیم هنر کذا را یک «فیلسوف» و یک شاعر تعریف فرموده و مدعی شده‌اند یک نوع هنر هم «وجود» دارد که نسبت به موقعیت و زمینة خود «بی‌تفاوت» است!

راه جنگ!

 

به نظر می‌رسد که سیاست آیندة حاکمیت آمریکا، ‌ در صورتیکه «شهید» حسین اوباما راهی کاخ سفید شود، بر تشکیل محور «تبت ـ هند ـ ایران» در تقابل با چین، روسیه و کشورهای عربی پای خواهد فشرد. و گویا نام سیاست فوق «راه سوم» باشد، چرا که علی‌کوچیکه، پس از ملاقات با متکی، امروز در نشست مسجد جمکران به آن اشاره داشته. غلامبچة سفارت، امروز به حاکمیت آمریکا هشدار دادند که «راه سوم» را بپذیرد! اصرار جان‌ مک‌کین به حضور در عراق، و مخالفت «شهید حسین» با ماندن ارتش آمریکا در این کشور موضع‌گیری محافل مختلف آمریکا در برابر همین سیاست «راه سوم» است. چرا که سیاست مذکور، سه کشور چین و هند و روسیه، سه قدرت بزرگ را که در سازمان ناتو عضویت ندارند، در تنش و تقابل مداوم با ناتو قرار خواهد داد.

داس‌الله!

 

جالب است که در ایران تمامی تشکل‌های مخالف‌نما، فقط در راه برگزاری مراسم مرده‌پرستی با سگ‌های‌هار جمکران درگیری پیدا می‌کنند! فواید این نوع درگیری‌های حکومتی و جنجال رسانه‌های غرب پیرامون چنین جنگ‌های زرگری این است که آزادی‌های اجتماعی و دمکراسی را می‌توان در آزادی برپائی آئین و مراسم مذهبی خلاصه کرد. نهضت منفور آزادی همواره برای برگزاری نماز جماعت و مراسم یادبود شیخ مهدی بازرگان و شرکاء مورد تهاجم مأموران انتظامی جمکران قرار می‌گیرد، کانون نویسندگان نیز هنگام برگزاری همایش‌های گورستانی! به یاد داریم که حاج «آبراهام» یزدی چون نمی‌توانستند نماز جماعت بر پا کنند، فریاد برآورده بودند که دمکراسی نداریم! و امروز هم شرح برخورد مأموران «انتظامی» با اعضای محترم کانون نویسندگان که «تور زیارت اهل قبور» به راه انداخته بودند همچنان زینت‌بخش همة رسانه‌هاست!

داس و کشکول!

 

بعضی‌ها در روسیه و به ویژه در آمریکا به این توهم دچار شده‌اند که گرایش سیاسی در حکومت ایران همواره باید مجموعه‌ای باشد از سیاست سرکوب روسیه و چپاول آنگلوساکسون‌های دو سوی آتلانتیک. البته از حق نگذریم، تاکنون چنین بوده. سهم ما از انقلاب اکتبر روسیه، سرکوب از نوع استالینیستی و ترویج آخوندیسم در قالب کودتای کلنل آیرون‌ساید بود. احزاب به اصطلاح سیاسی ما هم بازتابی بودند از چنین شرایطی. و از آنجا که حساب راستگرایان از جبهة به اصطلاح ملی تا فدائیان اسلام روشن است، چون همگی ریزه‌خواران کارخانة رجاله پروری بوده و هستند، از چپ‌نمایان می‌گوئیم که مانند حزب توده در ظاهر مدعی چپ‌گرائی‌اند و در واقع ابزار استعماری ترویج دین و چوبدست افراط‌گرایان راست.

«تکثر» و توحش!

 

جهت گسترش زمینة سرکوب، آرایش نوین اهرم‌های مکمل «سرکوب ـ شورش» حکومت اسلامی به تدریج شکل می‌گیرد. به موازات تقسیم سپاه پاسداران به 31 بخش استانی، زنان مخالف‌نمای حکومتی نیز به «تمرکز زدائی» روی آورده‌اند! بله، ابتدا نیروهای سرکوب یا سپاه و بسیج مستقر می‌شوند، سپس نوبت به زنان دین‌پناه و مخالف‌نمای حکومتی می‌رسد که به رهبری پیامبرگونة «خواهر» نوشین احمدی خراسانی پای در مسیر پاسداران بگذارند، و با ایجاد شورش‌های پراکنده، مانند «ایام مبارک» 22 خرداد، زمینة سرکوب گستردة اجتماعی به ویژه سرکوب زنان را فراهم آورند. در این راستا پروین اردلان، برندة خوشبخت جایزة «اولاف پالمه» و متخصص قانون‌شکنی، در سایت رادیوزمانه، مورخ دوم مردادماه سالجاری،‌ مؤمنان را نوید می‌دهند:

«صدای زنان قوی‌تر خواهد شد»

شاهدیم که گروه عبادی و کمپین آش‌نذری بجز هیاهو و جنجال و کسب محبوبیت برای هوچی‌های محفل نوبل هیچ دستاوردی برای زنان ایران نداشته. و حرکت دارودستة احمدی نژاد نیز دقیقاً در همین مسیر تنظیم شده: بردن طرح و لایحة ابلهانه به مسجد شورای جمکران جهت فراهم آوردن خوراک تبلیغاتی برای گروه عبادی!

نفت و آرمانشهر!

در راستای گسترش «توهم» دمکراسی‌پروری‌های غرب، پس از آنکه «آکسفورد» در «حماسه و اسطوره» برای ایرانیان «رنسانس» رویت کرد، دانشگاه «ام.آی.تی» هم «راه دمکراسی» را برای ما ملت مشخص فرموده! این دمکراسی ویژه همانطورکه انتظار می‌رود، یک دمکراسی‌دینی و افلاطونی، یا بهتر بگوئیم نظامی است فاشیستی که رهبری آن را پاسداراکبر بر عهده خواهد داشت. در دمکراسی اکبری، مانند همة نظام‌های فاشیستی، «نخبگان» بر مردم حکومت می‌کنند. و نخبگان کذا طبق فرمایشات پاسداراکبر باید مخلوطی باشند از نلسون ماندلا و روشنفکر!

کوپن و فرعون!

 

دارودستة برژینسکی که از سال 1977 تاکنون با اعمال «سیاست انسداد» بر منطقه به کشتار و غارت مشغول‌اند، در کمال حماقت رؤیای تداوم چنین سیاستی را هم در سر می‌پرورانند، و به همین دلیل «تحکیم وحدت نوکران» خود را در تمام جبهه‌ها آغاز کرده‌اند. در بعضی جبهه‌ها از قبیل ایران، ترکیه و پاکستان این «تحکیم وحدت» از طریق «مستقیم» صورت می‌گیرد. این سیاستی است که در ایران از طریق وزارت امورخارجه، شورای‌عالی امنیت ملی و وزارت کشور حکومت اسلامی اعمال می‌شود. همانطور که شاهدیم متکی و جلیلی راهی ترکیه می‌شوند، و سرپرست وزارت‌کشور گورکن‌ها به بهانة گفتگو پیرامون گروگان‌های نیروی انتظامی، در کشور پاکستان خیمه می‌زند.

بمب‌افکن و پاک‌کن!

 

در توضیح وبلاگ «رستم و قرآن» تکرار می‌کنیم که پس از حملة عرب، هر چند گویش به زبان فارسی هیچگاه دچار خلل نشد، تزلزلی در ادبیات به وجود آمد. ولی این تزلزل به تدریج در صور مختلف ادبی ترمیم شد، و خصوصاً در زمینة شعر، پس از گذشت دو سده ادبیات فارسی کاملاً «احیاء» شد! ولی کسی که احیاء زبان فارسی را «رنسانس ایرانی» بخواند، یا شارلاتان است یا «رنسانس» را درست نمی‌شناسد.