سام‌الله و لات‌الله!

 

تاکنون جهت رونق بازار انتخابات ایالات متحد، اعمال «لات‌ا‌یسم» یا سیاست لات‌بازی در کشورمان الزامی بود، و در این راستا گروه‌های «سیاست ما عین دیانت ماست»، دست در دست «دا‌س‌الله» و تحت نظارت عالیة ساواک و شهربانی بر علیه دربار پهلوی «بسیج» می‌شدند. اینان خواستار «استقلال» بودند! البته استقلال مطلوب لات‌الله همان استقلالی است که طی سه دهة اخیر حکومت اسلامی از آن بهره‌مند شده: استقلال در نوکری و مزدوری بی‌قید و شرط برای آنگلوساکسون‌های دو سوی آتلانتیک جهت سرکوب و چپاول ما ملت. سی سال پس از استقرار حکومت اسلامی، سیاست لات‌ایسم در سراشیب مرگ افتاده، و به راه انداختن معرکة سنتی ورود رئیس جمهور جدید به کاخ سفید با طبل و دهل در داخل و با جنگ و کودتا در ایران دیگر امکانپذیر نیست. چرا که حاکمیت ایالات متحد از ایجاد صحنة «رقابت سیاسی» فرضی بین دو حزب دمکرات و جمهوریخواه عملاً ناتوان شده. به طور مثال، مک‌کین و اوباما همزمان ناچار به حمایت از جرج بوش و سیاست‌های فجیع اقتصادی وی شده‌اند. و گویا رویاروئی مک‌کین و اوباما در تاریخ 26 سپتامبر 2008 با نتیجة «صفر ـ صفر» به پایان رسیده!

کلنل فریدام!

 

پروپاگاند استعماری اخیراً مصلحت خویش در آن دیده که به ما ثابت کند اولویت با قوانین و مقررات نیست، بلکه «دیدگاه» و «ذهنیت» مردم است که اهمیت دارد. و هر گاه در ایران «دیدگاه» و «ذهنیت» مردم تغییر کرد، نیازی به وضع قوانین نیست، چرا که آزادی خود به خود تأمین خواهد شد! این خط تبلیغاتی مزورانه در تمامی مصاحبه‌ها و مقالات ایرانی‌نمایان دنبال می‌شود، تا به این ترتیب قانون را بی‌اهمیت و ناچیز جلوه داده، اولویت را به برداشت عوام‌الناس از مسائل اجتماعی تقلیل دهند!

شهرمن!

 

دستاربندان جمکران، شیوخ امارات و اربابان‌شان در اسرائیل بهای سنگینی برای انفجار بمب در سوریه پرداخت خواهند کرد. این انفجار نخستین پیامد تشکیل محور «تهران ـ امارات ـ تل‌آویو» بود. محوری که با هدف تداوم تنش در خاورمیانه و خاورنزدیک ایجاد شده. چرا که حکومت اسلامی و حاکمیت اسرائیل از استقرار صلح در منطقه به شدت تضعیف خواهند شد. حکومت اسلامی که ناچار شده بساط مبارزه با آمریکا را برچیند، به دکة نبرد با اسرائیل هم اکتفا کرده؛ تنها راه حفظ دکة کذا خرابکاری در سوریه و لبنان جهت ممانعت از مذاکرات صلح است. سفر وزیر دفاع حکومت اسلامی به امارات و ملاقات آصفی با «مقامات» این کشور به همین منظور انجام پذیرفت.

اشک عموسام!

 

منتظری، فقیه برگزیدة حزب توده و بنگاه خبرپراکنی «بی‌بی‌سی»، ضمن دیدار با گروه بهزاد نبوی، در پوشش مخالفت با خامنه‌ای، که نفرت عمومی را برانگیخته، در واقع خواهان گسترش اختیارات ولی فقیه شده. دیروز بخش اصلی سخنان ابلهانة منتظری را نقل کردیم و گفتیم، بعضی‌ها از این ترهات به عنوان پیشنهاد مترقی «فقیه عالیقدر» یاد کرده‌اند. البته برای ما کاملاً روشن است که چنین تأکیداتی اگر ناشی از حماقت نباشد مزدوری نویسند‌گان را حتماً به اثبات می‌رساند. آخوند منتظری با ایراد چنین سخنانی مطالبات اربابان خود را مطرح کرده. اربابانی که خواسته‌های‌شان هیچ ارتباطی با مطالبات ما ملت ندارد. ‌چرا که تداوم حکومت ولایت فقیه از نخستین‌ روزهای کودتای 22 بهمن با حمایت استعمار امکانپذیر شده و مسلماً افزایش اختیارات مقام رهبری نیز خارج از مطالبات استعمار نمی‌تواند باشد. دلیل بلبل‌زبانی‌های حسینعلی منتظری در واقع طرح پیشنهادات «انقلابی» ناخداکلمب جهت گسترش سرکوب استعماری است:

«ولی فقیه باید نظارت کند که در قوة مقننه قانون خلاف اسلام تصویب نشود، ‌ مسئولین اجرائی خلاف اسلام کاری نکنند و قوة قضائیه خلاف اسلام قضاوتی نکند، نه اینکه در همه امور سیاسی و اقتصادی و غیره دخالت کند.»

نعلین علیه نعلین!

 

فاشیست‌های نهضت آزادی، سازمان بهزاد نبوی، گروه مشارکت، تحکیم وحدت، داس‌الله و اصولگرایان تأئید ضمنی آخوند منتظری برای پشتیبانی از محمد خاتمی را کسب کرده‌اند. آخوند منتظری یک هشدار هم به رهبر دادند که در همة امور دخالت نفرمایند تا بتوانند همه را پای صندوق مارگیری جمع کنند. ظاهراً بعضی‌ها از جمله حاکمیت انگلستان رؤیای بازگشت به دوران وحشت اصلاح‌طلبی در سر می‌پرورانند. پیش از ادامة مطلب امروز، پیرامون وبلاگ «ویزلی نژاد» تأکید می‌کنیم که علاوه بر «الی ویزل» که جهت خوش رقصی برای ارباب به سینما روی آورده بود، و خارج از مقالات روزنامه‌های فرانسه و مطالبی که برنارهانری لوی، فردریک آنسل و آندره گلوکس‌مان در مرکز مطالعات سیاسی پاریس عنوان می‌کردند و در آن‌ها بمباران اتمی پیشگیرانة کشورمان توصیه می‌شد، اوپوزیسیون «شریف» و «میهن دوست» نیز «خفقان» اختیار کرده بود، و حتی در بعضی ورق‌پاره‌های کلیسای کاتولیک دخالت نظامی برای رعایت حقوق بشر را همین‌ها «تجویز» هم می‌کردند. اگر از اینان صریحاً نام نمی‌بریم فقط به این دلیل است که حاکمیت فرانسه در جایگاهی نیست که بتواند برای تهاجم نظامی به ایران تصمیم مستقل اتخاذ کند، در نتیجه مقالات وزین پادوهای ایرانی‌نمای ساکن فرانسه آنقدرها اهمیت ندارد.

سکولاریسم در آرمانشهر!

 

اکنون که جیغ کلاغان

در عمق خواب‌های سحرگاهی

احساس می‌شود

آئینه‌ها به هوش می‌آیند

[...]

بالاخره پیوند فرخندة قم و واشنگتن آشکار شد. به نظر می‌رسد مهرانگیز کار، سوگلی طویلة بهرمانی، بهزاد نبوی و آخوند منتظری گام به گام به «اجماع» نزدیک می‌شوند! آنگلوساکسون‌ها که بیش از هشتاد سال است در پناه خیمة اسلام و مکتب سرخ تشیع به چپاول و سرکوب ما ملت اشتغال دارند، به هیچ عنوان حاضر به خروج از سنگر اسلام نیستند. و در همین راستا می‌کوشند حاکمیت پنهان دین را با شعار مزورانة «جدائی دین از دولت» بجای سکولاریسم یا «جدائی دین از سیاست» به ما ملت حقنه کنند. کار آنچنان بالا گرفته که شعار عوامفریبانة «جدائی دین از دولت» به آخوند منتظری هم سرایت کرده و می‌بینیم که مخالف‌نمایان به اصطلاح سکولار حکومت اسلامی با آیت‌الله برگزیدة «بی‌بی‌سی» آبشخور واحدی دارند! مسلماً اگر «زرنگی» یا بهتر بگوئیم شیادی باعث مرگ می‌شد، امروز از نعمت وجود حاکمیت آمریکا، و آیات عظام، به ویژه آخوند منتظری و اوپوزیسیون حکومت اسلامی به رهبری مهرانگیز کار محروم بودیم، چون همة اینان در یک مسیر قرار دارند.

ویزلی نژاد!

 

حتی اگر به خاک رود نام و ننگ‌شان

این لقمه‌های مفت نیفتد ز چنگ‌شان

زمانی که علی خامنه‌ای راهی سازمان ملل شد تا به «نام خدا» بر ادامة جنگ با عراق تأکید کند، هیچکس بر علیه حضور یک جنایتکار شناخته شده تظاهرات و «مبارزات» نکرد. «الی ویزل»، گویا آنروز در پای دیوار ندبه برای صلح دعا می‌کرد، البته برای نقد کردن «جایزة» نوبل صلح، چون به فاصلة کمی از سخنرانی خامنه‌ای، یک جایزة نوبل صلح به ویزل اهداء شد! هر چند ارتباط بین اهدای نوبل به ویزل و تداوم جنگ استعماری ایران با عراق برای ما هنوز روشن نشده! بگذریم! امروز همین الی ویزل شدیداً به حضور احمدی نژاد اعتراض کرده و خواهان محاکمة او شده. ‌چرا؟ چون احمدی‌نژاد به دلیل تغییر شرایط در منطقه نتوانست برای آغاز تهاجم نظامی آنگلوساکسون‌ها به ایران شرایط مناسب را فراهم آورد! علت بشر دوست شدن «الی ویزل» همین است و بس! امثال ویزل می‌دانند نان‌شان را از برکت جنگ می‌خورند و زمانی که جنگ نباشد زندگی‌شان لنگ می‌شود.

«پرسوناژ» و پالان!

 

«جدائی دین از دولت» یک شعار انحرافی و عوامفریبانه است که مدافعین دروغین «حقوق بشر» و چپ‌نمایان «اختراع» کرده‌اند، تا «جدائی دین از سیاست» را تحریف کنند. و جالب است که حقوقدانان خبرة مدافع حقوق بشر در داخل و خارج جمکران هم در این مورد خفقان اختیار کرده‌اند. چرا که این شعار همان شعار عوامفریب «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» است با صورتکی نوین، جهت بازگشت به دوران میرپنج. هر چند می‌دانیم بازگشت به گذشته امکانپذیر نیست ولی ظواهر را می‌توان با «شعار» تغییر داد. همانطورکه گفتیم این قماش «هنر» نزد بعضی ایرانیان است و بس!

جنگ «عقلانی»!

 

امروز 28 سال از آغاز جنگ استعماری ایران و عراق می‌گذرد و حکومت دست نشاندة اسلامی در ایران همچنان تهدید جنگ را بر سر ما ملت حفظ کرده تا منافع اربابان‌اش محفوظ بماند. پاسدار قالیباف، شهردار تهران که مانند رهبر فرزانه، حاج محسن رضائی و دیگر پادوهای استعمار از «برندگان» این جنگ خانمانسوز به شمار می‌روند، امروز ضمن ستایش از جنگ و مرگ و نیستی به «مهرنیوز» فرموده‌اند:

«جبهه قطعه‌ای از بهشت بود[...] همه ماه‌های جبهه ضیافت الهی [...] بود [...] در لحظه لحظه جنگ عشق موج می‌زد اما همة اقدامات مبتنی بر برادری، عقلانیت، تدبیر و برنامه بود.»

نعلین و آرمان!

 

ژان پل سارتر در جلد اول «نقد ادبی»، ضمن انتقاد از رمان «شیاطین» اثر فرانسوا موریاک می‌نویسد، «رمان توسط انسان و برای انسان‌ها نوشته می‌شود[...] در جهان رمان مانند جهان نسبیت اینشتین، جائی برای یک ناظر برتر وجود ندارد.» سارتر می‌گوید «در ساختار رمان، که مانند هر ساختار مادی، در حال شدن یا در تحول مداوم است، نویسنده نمی‌تواند جایگاه الهی و خارج از ساختار برای خود قائل شود. چون از نگاه خدا که بی‌توجه به ظواهر [آنچه به چشم دیده می‌شود] آنان را می‌شکافد و از آن‌ها می‌گذرد، نه رمان وجود دارد، نه هنر. چرا که هنر فقط در ظواهر قابل رؤیت و مشهود قادر به زیستن است، و خداوند هنرمند نیست؛ آقای موریاک نیز به همچنین.»